გამარჯობა. დიიიდი ხანი ვიფიქრე დამეწერა ამ საიტზე რამე თუ არა, რადგანაც BTUwriter -ის მიზანი რომ ვნახე, ძალიან მომინდა მეც რამე ისტორია მომეყოლა, რაც მაწუხებდა იმიტომ, რომ ეს ბოლო პერიოდია ძალიან....

ეჭვიანობა არ არის გრძნობა ის არის ჭრილობა, რომელიც ჩემში დაიბადა მანამდე, სანამ საკუთარი სახელი მექნებოდა. ის ცხოვრობს ძვლებში, სისხლს მიჰყვება და ყოველი სიჩუმისას მახსენებს თავს, როგორც ტკივილი, რომელსაც დრო ვერ....

დღეს ყველა ბედნიერებასთან ერთად კბილიც ამტკივდა.აი ასეთი უაზრო და უნიათოა ეგ თქვენი ზამთარი. ჟოლოს ჩაიზე შევჯექი, გაციებას უხდება, კიდე ვერ მოვირჩინე რა. ფიზიკურად ცუდად რომ ვარ ეგ ხასიათზეც მოქმედებს ხოლმე.....

2024 წლის 31 დეკემბერს, მამაჩემთან ერთად ახალი მაგიდის საყიდლად ვიყავი წასული. სახლის გზად, ბევრ საინტერესო რამეზე ვისაუბრეთ. იღბლიანი ვარ რომ ჩემს ერთადერთ ცხოვრებაში ასეთი მამა შემხვდა, რომელთანაც შემიძლია ისეთი თემები....

დღეს ჩემმა მეგობარმა მითხრა რომ ძალიან ძლიერი ვარ ამხელა ტკივილი რომ გადავიტანე. თან ისეთმა მეგობარმა, რომელიც არასდროს არავის არაფერ კარგს არ ეუბნება. უკვე მეათასჯერ მისმენდა თუ როგორ შევცვალე ცხოვრება დაშორების....

მთელი შენი მომავალი ცხოვრების განმავლობაში, ახლა ხარ ყველაზე ახალგაზრდა. არ დაუთმო ეს დრო ისეთ ადამიანებს, რომლებიც გასევდიანებენ. არცერთი ბიჭი/გოგო არ ღირს შენს ცრემლებად, შენს ნერვებად. ბევრი რამე გაქვს სასწავლი, მათ....

ზღვაზე, ქვიშიან სანაპიროზე ვარ, I don’t like sand it’s coarse and rough… არა მართლა, ქვიშიან სანაპიროზე ვარ, რკინის სკამზე ვზივარ. ზოგჯერ ტალღა ფეხებს მისველებს, რაც დრო გადის, ქვიშა ქვემოთ მითრევს....

(ტექსტი დაიწერა 2025 წლის 12 ნოემბერს) is it too high to jump? no, what happened? nothing im just curious well, i remember you were saying something about being a fucking....